Iedereen heeft het kunnen zien, horen of lezen: de strijd voor een gelijkwaardig Nederland is grimmiger aan het worden. Het was al een paar jaar geleden al duidelijk dat het niet ging om het opzetten zwarte schmink maar om het afzetten van een racistisch wit masker. Het is onmogelijk geworden vol te houden dat het gaat om ‘tradities’ en kinderfeesten als neonazi’s, fascisten en ander rechts tuig schaamteloos en voor het oog van de wereld intrappen op burgers die vreedzaam demonstreren op plekken die door de overheid zijn aangewezen.

Leugenachtige kranten

Het ooit zo tolerante Nederland dat gidsland leek te zijn voor een alternatieve wereld laat zijn tanden zien. Leugenachtige kranten als de Telegraaf die in WOII al dik fout waren, geven naar rechts geradicaliseerde journalisten zonder enige barrière de gelegenheid om het volk met fake news op te hitsen. De gevolgen van de media-olie die op het vuur gegooid werd waren nog geen week later zichtbaar op de bruggen in Rotterdam, de pleinen in Eindhoven, Groningen en Leeuwarden en in straten van Hilversum.

Gênante journalistiek
Wierd Duk, die ooit als correspondent in Duitsland gezeten heeft, moet zelf eens goed onderzocht worden over wie zijn contacten in Berlijn zijn en waar zijn sympathieën voor fascistische uitingen als het blokkeren van snelwegen vandaan komen. Duk beschuldigde Jerry Afriyie en Mitchell Esajas van het hebben van een radicale agenda, maar hoe radicaal is zijn eigen zakboekje? Met wie had hij contact in Duitsland? Waarom is hij na gênante journalistiek ontslagen bij Elsvier? Het antwoord op deze en andere vragen over discutabele fake news-makers als Duk zouden redenen kunnen geven om dit soort mensen de toegang te weigeren tot platformen als WNL’s ‘Goedemorgen Nederland’, Pauw en Jinek die gefinancieerd worden met publieke gelden. De NTR die verantwoordelijk is voor de opinie vorming leidt rond dit debat, geeft aan de verandering van Piet ‘geleidelijk aan’ te willen doorvoeren. De protesten tegen deze wanstaltige karikatuur stammen al van meer dan 40 jaar geleden. Dat doet de vraag rijzen: hoe geleidelijk is geleidelijk?

Het geduld, de rust en het strategische inzicht van de leiders van Kick Out Zwarte Piet (KOZP) en New Urban Collective (NUC), Mitchell Esajas en Jerry Afryie zijn bewonderingswaardig. Zonder hun energie en incasseringsvermogen had de zaak al veel eerder uit de hand kunnen lopen. Ook de bijdragen van witte bondgenoten die het merendeel van de actievoerders vormen, zijn niet te onderschatten.

Fatale slachtoffer
De tijd is gekomen dat zwijgen toestemmen betekent. Wie zich niet duidelijk uitspreekt tegen de wantoestanden die onder het motto ‘verdedigen van eigen tradities’ gelegitimeerd worden, draagt er ook verantwoordelijkheid voor. Het is ronduit weerzinwekkend hoe Mark Rutte als premier van ALLE Nederlanders zich marginaliserend uitlaat over de Zwarte Pieten discussie. Een discussie die allang geen discussie meer is, maar verworden is tot een soort van Hoekse en Kabeljauwse twist die later in de geschiedenisboekjes vermeld zal staan. Niemand zal precies meer weten waar het over ging. Als de overheid niet adequaat ingrijpt is het wachten op het eerste fatale slachtoffer. Ook moeten de Pro-Pieters gaan inzien dat ze worden ingezet voor een agenda, die niets meer te maken heeft met het jolige figuurtje dat ze zo graag willen spelen rond 5 december. Het gaat om andere zaken en belangen. Hun feestje past precies in het boekje van de rechtse wind die over de wereld waait.

Echter, zoals Bob Marley reeds in de 70-er jaren zei: ‘If you are the big tree, we are the small axe sharping to cut you down’.

GK.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.