De recente BLM demonstraties maken het mogelijk dat ook mensen die niet zo snel praten over dat wat hen pijn doet of heeft gedaan zich gaan uiten. Daarom heeft HOPZ besloten een serie te wijden aan deze groep.

Emine (pseudoniem-red.) is een beeldschone Nederlandse van Turkse afkomst, geboren in Delfzijl met een goed stel hersenen. Ze heeft een goede baan bij een multinational. Ook zij heeft haar hele leven te maken gehad met discriminerende opmerkingen en puur racisme.

-’ Nou meid, als je echt niks anders kunt vinden mag je altijd bij mij komen schoonmaken, maar dan wel met je hoofddoekje!’

-’Dan ga jij zeker ook net als alle andere Turken van onze belastingcenten leven als je door de coronavirus je baan verliest?’

-’Kan Erdogan je niet helpen? Je bent toch een Turk?’

Tja, dit soort ‘grappen’ heb ik de laatste tijd veel gehoord van mijn vrienden zonder migratieachtergrond en ik denk niet dat ik de enige Turkse Nederlander ben die zulke grappen regelmatig krijgt te horen. In goede tijden krijgen we de ‘Ja, maar jij bent anders’ term en in slechte tijden ben en blijf je de eeuwige schoonmaak Turk!

Vroeger had ik deze mensen keihard de wind van voren gegeven, want als je opgroeit in een omgeving waarin je de enige Turkse Nederlander bent leer je goed van jezelf afbijten. Je moet wel, want K..Turk begon mijn voornaam te worden. Toen ik ze in elkaar sloeg hielden ze op, maar dan was ik een probleemkind volgens meester Edwin. Tja, volwassen man met een tunnelvisie zou ik hem nu noemen.

Tegenwoordig sla ik niet iedereen bont en blauw, want het is uiteraard niet effectief om een boodschap over te brengen. Dus heb ik geleerd om mijn emoties in woorden te brengen en haarfijn uit te leggen waarom het mij kwetst. Dit doe ik met alle liefde, want ik hoop dat ik er empathie en sympathie mee win en daardoor onze grapjassen eerst nadenken voordat ze dit soort opmerkingen maken. Ik doe dat zo! Ik vraag mijn vrienden netjes of ze in de toekomst willen opletten op hun smakeloze grappen en leg ze uit wat voor effect het op mij heeft.

Echter verbaast het mij enorm dat ik werkelijk altijd de ‘JA MAAR’ krijg.Zonder een excuses aan te bieden zeggen ze meteen ‘JA MAAR, je weet wie het zegt’ of ‘JA MAAR, dan moet jij ook niet …. ‘of ‘JA MAAR, ik vind je wel overdrijven hoor.’

Lieve mensen waarvan de moeder, opa, oma, tante, oom en nicht geen schoonmaker zijn geweest. Ik ga jullie nu precies vertellen waarom zo een ‘grap’ mij pijn doet.

Mijn opa is als gastarbeider naar Nederland gekomen. Zijn eerste stop was Duitsland, vervolgd door België waar hij veel kameraden in de mijnen heeft zien sterven en vervolgens naar Nederland kwam om hier de boel schoon te maken en te houden. Hij heeft zelfs na zijn pensioen een basisschool schoon gemaakt waar hij werd gepest door kinderen als Vieze Schoonmaak Turk.

Mijn moeder heeft drie kinderen opgevoed door dat grappige schoonmaakwerk en dan verdiende ze net genoeg geld om enkel de basisbehoefte van haar gezin te vervullen.

Ik kan me herinneren hoe ze binnen kwam met snoepjes in haar handen, want ze had werk gevonden. Snoepjes na drie weken enkel brood eten en thee drinken is nog beter dan Disneyland als je nog zo klein bent.

Ik kan me haar kapotte schoenen herinneren waarmee ze elke dag 7 kilometer heen en terug liep om drie huizen achter elkaar schoon te maken!

Ik kan me haar vermoeide blik herinneren terwijl ze na al dat zware werk voor ons stond te koken en in elkaar werd gemept door mijn vader.

Ik kan me herinneren dat ze glunderde als ik vertelde dat wanneer ik later groot ben ik voor haar zal zorgen en dat ze nooit meer hoefde schoon te maken.

Ik kan me herinneren dat ze dan zei dat ze dankbaar was dat ze dit werk had en dat ik dat ook moest zijn.

Ik kan me herinneren dat ze nooit iets extra’s kreeg zoals vakantiegeld of ziektegeld.

Ik kan me herinneren dat ze alles op alles zette om niet meer onze kleren zelf te naaien maar ze te kopen, want wij voelde ons voor schut staan tussen klasgenoten die merkkleding droegen. Ze kocht onze kleding dan op de markt.

Ik kan me herinneren dat ze jarenlang spaarde om twee fietsen te kopen, want die waren nodig om een fietsexamen af te leggen. De zorgen in haar ogen in die periode zal ik nooit in mijn leven vergeten. Ik kan me herinneren dat ze ons voor het eerst meenam naar McDonalds toen we redelijk oud waren, want normaal maakte ze zelf gehaktballen met witbrood en augurkjes erop.

Ik kan me herinneren dat ze vaak terug kwam zonder geld, omdat haar werkgevers het vergaten en zij het niet durfde te vragen.

Ik kan me herinneren dat alle huizen waar ze voor werkte een diefstal test bij haar uitvoerde en ik kan me de vernedering die ze voelde tot de dag van vandaag nog voelen in mijn eigen hart.

Ik kan me herinneren dat de mensen waar ze voor werkte (die haar na tientallen jaren eindelijk vertrouwde) op vakantie gingen en mijn moeder de sleutel gaven en zij geen dag te laat kwam of te vroeg stopte.

Ik kan me herinneren dat deze mensen ons toestemming gaven om in hun tuin te spelen en om in bad te gaan, want we hadden een bad alleen op televisie gezien. Dat was onze vakantie en ik kan me de vreugde in haar ogen herinneren toen ze zag hoeveel haar kleine meisjes hiervan genoten.

Ik kan me herinneren dat ze geen dag rust nam na een operatie, want geen werk was geen geld en dat betekende brood en thee .

Dus lieve mensen die de hele tijd dit soort grappen maken, ik hoop dat jullie de volgende keer mijn moeder zullen herinneren alvorens jullie denigrerend over een schoonmaak Turk spreken.

Dit zijn geen familieleden van Emine. De foto is bedoeld als ode aan de Turkse vrouwen van de generatie van haar moeder.

Ik hoop dat jullie herinneren hoe hard deze mensen hebben gewerkt zodat ik vandaag de dag hoger ben opgeleid dan vele die mij als schoonmaker willen inhuren.

Ik hoop dat jullie ten alle tijden herinneren dat dit een gevoelig onderwerp is en dat ik en menig ander kindje van een schoonmaak Turk er niet van gediend zijn, want wij zien dat werk als een super echte baan waar wij voor eeuwig trots op en dankbaar voor zullen zijn en ik hoop dat jullie herinneren dat de kans zeer groot is dat ik jullie inhuur om mijn huis schoon te maken.

Ik beloof dan oprecht dat ik geen diefstal test zal uitvoeren en wanneer je ziek bent ik je netjes zal uitbetalen. Ik beloof je dat ik je nooit zal vergeten te betalen en als ik dat wel doe dat je je vrij voelt om mij eraan te herinneren.

Ik beloof je met mijn hand op mijn hart dat ik je met alle respect zal behandelen, want ik mijn ogen ben jij een TOPPER!

Emine.

(De foto’s geplaatst bij dit stuk zijn illustratief bedoeld. Ze horen van oorsprong niet bij het door de auteur geschreven verhaal. Dit verhaal is wel authentiek – red.)

Please follow and like us:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.